Beide benen op Nederlandse bodem

Lieve iedereen,

Daar ben ik weer, in Nederland. Na dat ik dinsdag ben uitgezwaaid door mijn lieve Roommate en oud huisgenootje ben ik in de trein gaan zitten voor 3 uur om van Bournemouth naar Londen te gaan om daar het vliegtuig te halen. Mn laatste dagen in Engeland waren echt waanzinnig. Heel gezellig en daardoor ook moeilijk om weg te gaan.

Of het nou fijn is om thuis te zijn weet ik niet helemaal.. Natuurlijk geniet ik van mijn lieve vriendinnetjes om me heen maar ik mis wel de vrijheid. Ben nu opzoek naar iets nieuws, als jullie iets weten laat het me weten.

Verder heb ik een nieuw Nederlands nummer en ben ik niet meer tebereiken op mijn oude nummer. Mijn nieuwe nederlandse nummer is : +31629348354.

Hoop jullie allemaal snel te zien om bij te kletsen.

Liefs uit het oude en vertrouwde Zeist.

Bijna weer thuis..

Lieve followers,

Hier eindelijk weer een berichtje vanuit Engeland.
Met oud en nieuw kreeg ik een naar bericht dat het niet zo goed ging met mn liefste opie, en dat maakte de avond een beetje raar. Ben 4 januari naar Nederland gekomen om alles te regelen en ben toen iets meer dan een week gebleven. Het was heel raar om weer gesettled te zijn in Nederland en dan weer naar Engeland te moeten. Toen ik weer terug kwam was het wel weer even wennen. Al mn Nederlandse vrienden zijn vertrokken naar Nederland dus ik was all by my self. Gelukkig heb ik wel nog mijn kamer genootje Karoline uit Duitsland.

Verder zijn mn dagen niet heel erg bijzonder. Veel werken en als ik vrij ben dan doe ik ook niet heel veel boeiends. Dit is al weer mijn laatste week. 31 januari kom ik weer thuis. Heel raar om te vertrekken, ergens vind ik het leuk om weer naar huis te gaan maar ergens vind ik het ook jammer. Begin me net weer goed te voelen hier en geniet heel erg van de vrijheid die ik hier heb.
Dat wordt weer wat als ik thuis ben, kijk er nu al naar uit om straks weer mn moeder te horen zeggen dat ik elke dag mn kamer moet opruimen...

Deze week ga ik de laatste dingen doen die ik op mijn 'to do list' heb staan. Dingen die ik heel graag wil doen hier in Engeland. En verder natuurlijk genieten van mijn laatste dagen hier.
Dit weekend hadden we Chinees Nieuwjaar, was weg gezellig. Heb samen gewerkt met Emma en Jon twee collega's. We deze week ergens met zn alle uit eten en daarna uit als kleine leaving party voor mij. ga ze onwijs missen natuurlijk heb het heel erg leuk gehad met hun. Zeker mn laatste twee weken sinds mijn Nederlandse vrienden weer lekker in het koude Nederland zitten te chillen.

Wat mijn plannen zijn voor straks als ik thuis ben? Ik ga opzoek naar een studie, lekker met mn vriendinnetjes leuke dingen doen. En ik hoop dat ik ook nog ergens naartoe kan vliegen want ik denk dat ik na een paar weken Nederland me al weer zo verveel dat ik ergens anders naar toe wil.

Heel veel liefs,
xxxxx

Merry Christmas!

Ik hoop dat jullie nog van me houden nu ik jullie zo heb verwaarloosd deze laatste maand, maar goed nieuws. Ik leef nog! Ik kan zeggen dat ik alle Christmas parties heb overleefd en dat alles goed met me gaat. Ik had net een hele lange blog voor jullie geschreven maar helaas ging er iets mis en ben ik alles kwijt. Nu ben ik chagerijnig en heb ik geen zin meer om een lange blog te schrijven.

Maaar omdat ik weet dat jullie al zo lang daar op zitten te wachten zet ik mezelf over mijn chagerijnigheid heen en typ ik voor jullie speciaal door. De laatste weken hebben we elke avond christmas parties gehad en die gaan echt hard. Wat een drank, wat een Engelse en wat een rare dingen heb ik gezien. Mensen die niet meer konden lopen, die vielen, die in slaap waren gevallen ergens achter in een hoekje. Glazen die ik na elke 4 minuten moest opruimen omdat iemand te stom was om haar handen dicht te houden als ze haar glas in haar hand had. Nou en zo kan ik nog wel even door gaan. Maar zoals ik ben heb ik alles opgeruimd met een lach en gezegt dat ik alles zo leuk vind.

Er is niet heel veel veranderd in de eerste weken na mijn laatste verhaal. Heb nogsteeds geen glazen kapot laten vallen, geen borden met eten over mensen heen gegooid en zelfs nog niks gebroken. Ik weet het, dat applausje waard. Moet zeggen dat ik alleen onhandig ben in Nederland want niemand hier denkt dat ik onhandig ben. Als ik zeg dat ik in mijn leven meer botten heb gebroken dan dat er uberhaupt in iemand lichaam zit geloven ze dat niet. Ik ben hier heel rustig, heel netjes en alles behalve een lompe koe (<3)

Verder ben ik niet meer een speedy op mijn mooie mountainbike want hij is gestolen. Ik ben een weekendje naar Nederland geweest voor mijn lieve oma's 90ste verjaardag. En na dat weekend was mn fiets weg. En ik maar denken dat fietsen alleen worden gestolen in Nederland. Helaas in Bournemouth doen ze er ook aan.
Het weekendje Nederland was heel fijn, al was het een hele speurtocht om er te komen. Ik heb vanuit BOURNEMOUTH CITYY de bus genomen naar London Victoria Station om vanuit daar weer een metro te nemen naar een treinstation om weer de trein naar het vliegveld te nemen. Gedoe gedoe gedoe, maar toen ik op schiphol werd opgewacht door Sabine en Maron maakte dat alles weer goed. En natuurlijk meteen genoten van een oliebol en die avond pannenkoeken gegeten. Heerlijk Nederlands en lekker. Verder heb ik dat weekend ook drie vriendinnetjes de schrik van hun leven bezorgd door in eens voor hun neus te staan zonder dat ze wisten dat ik in Nederland was. Altijd leuk om iemand zo te zien schrikken.

Na zo'n fijn weekend is het altijd even moeilijk om weer op te starten hier maar uit eindelijk is dat allemaal goed gegaan. Maandag kwam ik weer in Engeland aan en heb ik die avond meteen een christmas party moeten draaien dus was een groot feest. Verder gaat alles goed, het leren van op je eigen benen te staan gaat met vallen en opstaan al moet ik zeggen dat ik de laatste paar weken niet echt meer gevallen ben.
Een klein minpuntje is dat ik aardig blut aan het raken ben dus; HELP CATHLIJN DE WINTER/KERST DOOR. Nee grapje, hier gaat alles goed en ik heb het erg leuk.

Ik hoop dat jullie nogsteeds van me houden ook al weet ik dat ik jullie heb verwaarloosd door jullie eerst al te verlaten en jullie achter te laten in Nederland zonder mij, en dan ook nog eens niks van me te laten horen. Duizendmaal sorry!!

Maar ik hou nog steeds van jullie, en ik wil jullie een hele fijne en goeie kerst wensen, geniet van het lekkere eten, de warmte samen, en de sneeuw die toch ook eindelijk een keer moet gaan vallen bij jullie daar in Nederland.
Heel veel liefs en een dikke kerst kus,

Cathlijn

Happy New year!!!

Na een nogal teleurstellend begin met mijn top baan en een moment van heimwee heb ik de draad weer opgepakt en met succes! Wauw wat kan het hier leuk zijn. Laat ik beginnen bij het begin.

Zoals ik jullie al had verteld viel het werk niet echt in mijn categorie 'gezellig' ben ik opzoek gegaan naar een nieuw baantje. Dat valt niet echt mee, mensen staan niet echt te springen voor nieuw personeel aangezien ze hier ook last hebben van de crisis. Ik had in mijn andere baan al laten weten dat ik wilde stoppen. Ik had dus al ontslag genomen voor ik een nieuwe baan had, misschien niet heel slim maar ik heb altijd geleerd dat je in het leven risico's moet nemen dus dat heb ik tocn maar gedaan. En met succes. Door Michiel, een Nederlandse jongen, heb ik toch een baan gekregen! Michiel is een van de Nederlanders hier uit het groepje waar ik mee om ga. Ik werk nu in het Riviéra Alum Chine, Hotel and holiday apartments. Het hotel is niet zo groot als mijn vorige hotel maar ook niet klein. Ik werk achter de bar en in het restaurant. Gister heb ik mijn eerste dagje gehad als bar vrouw. Eerste werkdagen en Cathlijn gaan vaak niet samen maar ik moet zeggen dat ik deze dag helemaal heel heb overleefd. Heb geen glazen kapot laten vallen, al was ik daar wel erg bang voor maar gelukkig liet Michiel een glas vallen toen ik net 20 minuten bezig was en iedereen reageerde er zo relaxed op dat ik me daar ook geen zorgen meer om hoefde te maken. Het lastigste als barkeeper zijn de drankjes hier. Ze doen hier best rare dingen met bier en wijn. Zoals limonadesiroop door de wijn en door het bier? Denk dat als ik in Nederland ergens in een bar sta en dat zou bestellen dat ze me heel raar aan kijken als ik om Heineken vraag met Aardbeien siroop.

Oh ook zo iets raars wat ze hier doen, gister was dus mijn eerste werk dag. Ze vieren hier elke week: Kerst avond, Kerstdag, Boxingday, Oud en nieuw en nog een paar van die raren kerstdagen. Elke week op donderdag is het dus oud en nieuw en dan komen er mensen oud en nieuw vieren. Meestal willen ze dan om 10 uur dat het ''Nieuw Jaar' is en dan gaan ze dansen en feest vieren enzo, echt zo raar zijn deze Engelse. Ik meen het....

Ik heb een shift gedraaid van 7 uur, erg lang maar dit schijnen de makkelijkste shifts te zijn dus dat wordt nog wat met de echte feestdagen.

Ik begon om 5 uur maar omdat ik tot finish moest werken, wat meestal tot aardig laat kan duren kon ik niet met de bus gaan omdat er 's avonds zo laat geen bussen meer rijden heb ik een fiets gekocht. Ja en niet zo maar een fiets, ik sjees hier Bournemouth door op een flitsende mountainbike. (foto's volgen)Ik had gedacht dat links rijden erg moeilijk was maar moet zeggen dat het me prima af gaat. Al moet ik zeggen dat als ik alleen fiets het een stuk makkelijker is dan als ik samen met iemand fiets, want dan ben ik veel meer bezig met praten dan met fietsen en opletten, maar hé dat was te verwachten met mijn concentratieboog van een regenworm.

Verder gaat het hier allemaal zo zijn gangetje, ben opzoek naar een nieuwe kamer meer in het centrum omdat het toch best ver fietsen is vanuit hier naar het hotel en als ik om 1 uur pas klaar ben vind ik het niet heel relaxed om 30 minuten te fietsen door het donker in het weekend. Daarnaast wonen Michiel Veerle Bianca ook in het centrum en is het toch gezelliger om een beetje daar te werken. We zoeken eigenlijk een huis waar we met z'n 4e in kunnen maar dat is erg moeilijk te vinden.

Vanavond is mijn tweede werkdag in het hotel, moet vanavond in het restaurant mee draaien, er zijn aardig veel klanten dus dat is wel even wennen denk ik om dan met borden te gaan lopen. Hoop dat ik niks kapot laat vallen, geen soep over de gasten gooi en ook geen rode wijn over een witte jurk gooi. Maar ja ik blijf Cathlijn en blijf onhandig dus ik laat het jullie weten!

Hoe is alles in Nederland, lekker aan het genieten van de pepernoten, chocolade letters en taaitaai poppen. Ik mis ze moet ik zeggen want ze hebben hier wel kerstkransjes en chocolade Kerstmannen maar is toch anders dan de pepernoten die ze hier nergens verkopen. Geniet van Sinterklaas en Zwarte piet en alle andere lekkere Nederlandse gewoontes. Ik duik het kerstleven hier in. Er is hier al een kerstmarkt op Squer en het is allemaal erg gezellig, we hebben nog geen min tempraturen gekregen maar ik ga er niet over klagen voor het hier in eens -12 is.

Veel liefs en de groetjes aan Sinterklaas en zwarte piet!

Caitlijn (zo sta ik op het rooster op mijn werk haha)

Schoonmaakster in opleiding, yeah that's me

Hoi lieve lieve Nederlanders,

Hier mijn tweede berichtje vanuit het heerlijke Engeland, wat toch niet meer zo heel heerlijk is. Ik leef in een typisch Engels/Nederlands klimaat. Alleen het verschil tussen deze twee is dat het in Nederland deze dagen lekker weer bleek te zijn en hier, hier was het vreselijk regenachtig, nat en koud. Dus als ik 's ochtends naar mijn werk moest lopen voor 10 minuutjes was ik al snel doorweekt.

Ja jullie horen het goed, werk. Ik heb werk. Ben housekeeper, dat staat voor kamers schoonmaken, bedden opmaken, badkamers poetsen. En vergeet niet, wc's schoonmaken tot dat het zo blinkt en glimt dat je ogen er pijn van doen.
Zoals elke hardwerkende Nederlander weet, heeft werk voor en na delen. Het voordeel van mijn werk als housekeeper is dat ik niet om 06.30 op mijn werk hoef te zijn maar lekker kan uitslapen en om 08.30 moet aantreden om alle bezems, stofzuigers, luchtverfrissers en wc borstels klaar te maken voor gebruik. Nadeel van later beginnen is dat je ook later klaar bent. Op zich niet zo heel laat meestal rond 14.30. Mn eerste werkdag ging op een paar kleine puntjes heel soepel. Was alleen bijna zonnder BH vertrokken omdat ik een beetje te slaperig was met aankleden. Ohja en ik was mijn bus abbonement kwijt waar door ik bijna te laat kwam, maar ik heb toen maar gewoon een one way ticket gekocht in de bus en ben uiteindelijk prima optijd op mijn werk gekomen zonder regen trouwens die ochtend, helaas was de terug tocht stuk natter.

Terug naar mijn werkdag, ik werk met allam, shertso, layvana, en nog zo'n 5 andere Russische, Letlandse, Litouwse namen. Ja ze zijn Russisch, Letlands, Litouws of Pools. Ze spreken dus een taal waar ik echt niks van begrijp, en ik bof want ik heb de best Engels sprekende Pool, Rus of Let... Maar ik kan jullie vertellen dat al mijn lieve kleine oppaskindjes nog beter Engels spreken dan deze vrouwen. En dat terwijl ze al 3 jaar in Engeland wonen. Opzich snap ik wel dat ze geen Engels spreken want als ze met elkaar zijn spreken ze in hun eigen taal en daar sta ik dan, rustig voor me uit te kijken en te knikken dat ik het helemaal met hun eens ben en dat we echt weer een top conversatie hebben... Gelukkig heb ik mijn eerste dag zonder kleerscheuren overleefd en was ik optijd thuis, wel helemaal gesloopt en ben toen om half 9 in slaap gevallen.

Hoe soepel mijn eerste dag verliep hoe stroef mijn derde dag ging. Alles ging mis, moest dit keer in mijn eentje kamers gaan schrobben en ook king size rooms. Die kamers zijn voor hele gezinnen met twee kinderen. Terwijl ik de badkamer aan het schoonmaken was en de badkuip wilde schoonmaken stoten ik per ongeluk tegen een knop en begon de douche te stromen, gevolg ik was drijf nat en mijn witte blouse scheen door to the bone. Heerlijk om zo te beginnen. Toen ik dacht dat het niet erger kon, ik weet het dit moet ik nooit denken, kon het erger, viel van de trap toen ik wilde gaan lunchen en bleef ik hangen met mijn schone handdoeken in de wc en ben ik verdwaald in het hotel toen ik nieuwe handdoeken ging halen. Ben ik ook nog eens twee keer door de Russische supervisor (De baas van de schoonmaaksters) op het matje geroepen omdat ik mijn taak niet goed had volbracht. Al met al deze dag was vreselijk. En als klapper op de vuurpijl kreeg ik te horen dat ze maar twee dagen werk per week kunnen garanderen en dat is zaterdag en zondag en heel misschien soms op een maandag. Oh ja en misschien met Kerst.
Gelukkig werken twee huisgenootjes van mij daar ook, en we zijn tot de conclusie gekomen dat we opzoek gaan naar een nieuwe baan. Want met twee dagen in de week, wat 12 uur werk is kan ik niet eens mijn huur betalen.
Heb op een site al gezien voor Au pair, baby sitt werk, dit past veel beter bij me en is een stuk socialer dan in mijn eentje een kamer schrobben of schrobben met een Rus, wat eigenlijk voor het zelfde staat want verder dan CLEAN, HOOVER en RUBISH komen ze niet.

Om maar nu iets leuks te gaan vertellen is dat mijn huisgenootjes en ik uit zijn geweest en dat ik in mijn klas Nederlandse mensen heb ontmoet en ze zijn erg aardig. Ze hadden me uitgenodigd voor vanavond om uit te gaan, maar ik heb gepast omdat ik erg moe ben van het hele weekend werken en dat mijn huis iets verder van het centrum is dus dat ik anders in mijn eentje terug moet lopen.
Ik ben opzoek naar een fiets, alleen ben nog een beetje aan het na denken of dat wel een verstandig idee voor mij is, links fietsen en Cathlijn gaan volgends mij niet zo heel goed samen. Maar ik ga het uitzoeken en aan jullie vertellen zodra ik een fiets heb weten te scoren.

Tsja, eigenlijk is dit wel zo'n beetje wat er zich nu afspeelt. Ben erg benieuwd hoe het met jullie gaat daar in het kleine kikkerlandje aan de overkant van deze gracht. Jullie kunnen altijd emailen of reacties sturen met verhalen over jullie leventje. Vind ik leuk om te horen. Ik ben pas een weekje weg maar heb het idee dat ik al een hele maand heb gemist daar. Er zal vast niks zijn gebeurt maar toch.

Dikke kus en knuffels en liefs vanuit hier.

Hello Bournemouth, are you ready for the one and only me?

Hier een nieuw bericht van jullie favoriete reporter die overal en nergens komt, op dit moment bevind ik me in de keuken, woongedeelte van mijn huis hier in BOURNEMOUTH.

Zaterdag ochtend begon mijn volgende nieuwe avontuur, ik ben samen met mijn moeder op de trein gestapt richting vliegveld om daar het vliegtuig te pakken naar Engeland, Southamton. Toen ik het vliegtuig zag was ik bang dat ik nooit meer zou aan komen. Het vliegtuig zag er echt uit alsog het elk moment uit elkaar kon vallen en het had propellors die je gewoon zag, echt heel raar. Ik zal een foto er van ook op mijn blog zetten. Toen we eindelijk waren geland en ik zeker wist dat ik niet meer zou sterven kon ik rustig op mijn bagage wachten en hebben ik en mn moeder de trein genomen naar Bournemouth. Mn moeder is echt een gigantische stress kip, ik wist dit al maar bij dit ritje is het weer bevestigd. Moet weer lachen als ik er aan denk. Mn moeder dacht dat Bournemouth even groot zou zijn als Scheveningen, dus ze dacht ooh we kunnen makkelijk lopen vanuit het station naar ons hotel. Mn moeder is eigenwijs en ik ben gehoorzaam dus ik volgde haar vrolijk. Zo liepen daar twee toeristen met 2 handbagage grote koffertjes en 1 HUGE koffer door Bournemouth. Heuvel op, heuvel af, weg in weg uit, weg weer uit weg weer in, hé staan we nou weer in de zelfde straat? Ik snap het niet, oh ja wel we moeten hier links, oh nee we staan bij deze rotonde op de kaart, oh nee we staan bij deze?
Op een gegeven moment lopen we langs een taxichauffeur en die vraagt heel vriendelijk, are you lost? Mijn moeder de boze heks zegt een beetje bits no we have a map. Waar op de taxi chauffeur een beetje geschrokken reageert van oh sorry it's okay, iets in die trant. Mama en ik lopen rustig door tot mijn geliefde sukkelige koppige moeder er achter komt dat we weer terug moeten, en dus langs de taxi chauffeur. Ik voelde me echt een LOSER met de hoofdletter L. Wij weer terug en toe heeft gelukkig mijn moeder zich neer gelegd en zijn we toch maar de taxi in gesprongen. Het was uiteindelijk nog een best lang ritje met de taxi en heuvel op heuvel af dus ik ben blij dat we niet zijn gaan lopen. (Ik vind lopen nogsteeds vreselijk)

Aangekomen in het hotel zijn we even rond gaan lopen door Bournemouth en hebben een Engels nummer voor me geregeld waar ik alleen nog op te bereiken ben. Het nummer is: +447531 883 358. Mijn Nederlandse nummer verloopt op 16 december en ik heb een telefoon gekocht om daar mijn Nederlandse nummer in te doen maar helaas is die telefoon alleen te gebruiken met een ORANGE simkaart, en die heb ik niet. Dus ik moet hem simlock vrij maken maar ik weet niet hoe ik dat moet doen ( DUS slimme jongens die dat soort dingen weten LET ME KNOW )oh slimme meisjes mogen het ook laten weten.

Zondag morgen hebben ik en mijn moeder even mijn hotel bezocht waar ik ga werken, even de buitenkant bekeken en zijn we naar mijn huis gegaan. Ik vond het super eng en mega spannend allemaal maar ik moet zeggen dat het echt super leuk is en dat ik me voor niks druk heb zitten maken. Mijn huisbaas heet Gordon, van te voren had ik gedacht aan Gordon onze Hollandse Gordon. Thank God hij is totaal niet zo, hij is enorm lief en aardig. Vind zichzelf wel heel grappig maar daar kan ik wel mee leven. Heb daarnaast 6 huisgenootjes tot nu toe, 1 meisje uit Duitsland Carolina, 1 meisje uit Tjechië Margeta (ofzoiets?) dan 2 jongens uit Hongarije, Steve en Saby (?) en 1 jongen uit Spanje Marc, en een meisje uit Spanje Luna, Gordon noemt haar Lunatic maar ik noem haar lazy Luna, ze is heel lief. Maar heel lui.

Het studenten leven bevalt me prima hier, alleen Engeland is wel duur dus dat is wel jammer en ik vind koken super leuk, alleen koken voor 1 persoon vind ik vreselijk, en al helemaal als het voor mijzelf is dus ik moet zeggen dat ik niet heel goed voor me zelf zorg heb nu al twee avonden niet normaal avond eten gehad. Gewoon omdat ik te lui ben om eten te maken.

Ik ben vandaag naar school geweest voor een intake gesprek en mag in het hoogste level instromen met de lessen.(C1/2) dus dat is top! Morgen is mijn eerste school dag heb twee dagen in de week les, op dinsdag en donderdag van 14.30 - 16.35. Verder moet ik werken, ben vandaag ook lekker van het kastje naar de muur gestuurd door dat mijn contactpersoon er nog niet is op mijn werk, dus uit eindelijk na 2x naar mijn werk te zijn gegaan heb ik nog steeds niks. Maar woensdag moet ik terug komen en dan krijg ik als het goed is te horen wat General Assistent inhoud. Toen ik voor de laatste keer terug kwam van mijn werk kwam ik allemaal kinderen tegen in mooie Halloween kostuums. Het wordt hier aardig groot gevierd, dus toen ik binnen kwam werd ik meteen vol gestopt met snoep door Gordon, dus je raad het al mijn avond eten bestond vandaag uit snoepjes en chocolaatjes. (lieve kindertjes dit is heel slecht voor je dus neem weer geen voorbeeld aan me.)

Ik zie dat jullie nu al ongeveer 935 woorden hebben gelezen en dat worden er alleen maar meer hoe meer ik blijf typen dus ik denk dat ik er een einde aan ga breien.

Love from Bournemouth,
Cate, Kitty, Caitlin, hoe ze me hier ook noemen.

Ps. Voor de gene die mijn adres willen hebben
38 Richmond Park Avenue, Bournemouth, BH8 9DP
Voor een kletspraatje waar ik altijd wel zin in heb kunnen jullie me toevoegen op skype, Cathlijn23

Karma is a bitch.

Dag lieve allemaal daar in het mooie maar koude Nederland,

Ik denk dat dit mijn laatste berichtje wordt vanuit Spanje, want woensdag vetrekt mijn vliegtuig met mij er in, tenminste als alles goed gaat, ik ben wel Cathlijn dus je weet maar nooit, weer naar het mooie kleine landje Nederland.

Na dat ik mijn blog had geupdate en jullie jaloers heb gemaakt dat ik lekker ging lunchen met Louiza in het zonnetje heb ik inderdaad de bus gepakt en de metro. Ik zat nogal tevreden in de bus met een leuke glimlach op mijn gezicht na te denken over deze paar weken hier en dat er wonder boven wonder niks met me is gebeurt; ik ben niet in het verkeerde vliegtuig gestapt, ben elke dag heelhuids aangekomen op school, (oke oke het koste soms iets langer dan gepland) heb niks gebroken, ben niet in het ziekenhuis geweest (helaas, ziekenhuis van Madrid staat toch wel op mijn lijstje tussen al mijn ziekenhuis bezoeken die ik ooit heb moeten maken ;-) ) Helaas heet deze blog Karma is a bitch en dat was het ook. Ik keek er naar uit om lekker te gaan lunche met Louiza, helaas is er geen lunch geweest.Ik dacht slim even geld te gaan pinnen zodat ik cash zou hebben voor de lunch. Helaas dacht het pin automaat daar anders over en heeft mijn pinpas opgegeten, ingeslikt, verpulvert, sap van gemaakt, of gewoon op zitten kauwen. Daar stond ik dan zonder zonder pinpas, zonder geld eigenlijk met niks.,. of zonder iets. Het is maar net hoe je het bekijkt. Heb toen met mijn 4 euro die ik nog in mn portomomnee had de metro naar Louiza kunnen nemen en we zijn toen maar in een park gaan liggen. En hebben daar van het zonnetje genoten.

Nu ik dus zonder geld zit, kan ik geen leuke souvernirs voor jullie mee nemen, I'm very sorry..

Woensdag ochtend zijn de ouders hier voor een paar dagen naar Praag gegaan voor werk en vakantie en heb ik heerlijk genoten met Carine en Mark van een huis zonder ouders. Feestjes gegeven, huis kapot gesloopt, en 3 dagen niet naar school en alleen maar films gekeken.
No, just kidding. Ik heb goed voor ze gezorgd heb gekookt en ze 's ochtends gewekt om naar school te gaan want ik mag natuurlijk geen slecht voorbeeld geven dus mijn wekker stond ook 's ochtends op mijn vrije dagen om 07.45. Ik heb zelf heerlijk genoten van het zonnetje in de tuin en van Madrid met Edouard.

Zaterdag zijn de ouders weer thuis gekomen en is ook Saskia, oudere zus van Carine hier gekomen. We hebben zaterdag avond gekeken naar The voice of holland en films gekeken. Lekkere luie zaterdag. Zondag hebben we de verjaardag gevierd van Margot en hebben Carine en ik Paranormal Activity 1 en 2 gekeken. Helaas heb ik door deze leuke films vanacht slecht geslapen..

Ik ga vandaag nog een keer proberen om heelhuids, zonder kleer scheuren, zonder dat mijn tas gestolen wordt en zonder dat ik in het ziekenhuis beland aan te komen in Madrid om daar te gaan lunchen met mijn vriendinnetjes hier.

Jullie mogen stoppen met huilen, want I'm on my way home!
Zie jullie hopelijk in de tijd dat ik thuis ben want dat is ook maar kort. Helaas wordt ik 30 Oktober al verwacht in Engeland en dan gaat mijn avontuur weer verder!
Adios amigos, Hastala pasta tot in het mooie Nederland!

Veel liefs en zonnenstralen vanuit Madrid.

Bonjour, Hola, âllo, hello en hoi

Ten eerste waarom heb ik een dagje school gespijbeld, dat was omdat dinsdag avond laat Mimi en Peter zijn gekomen, dat zijn de grootouders. Ze kwamen pas laat aan met het vliegtuig dus aten we pas laat, laat is hier niet 9 uur nee laat is hier rond 11 uur. I was starving already. Maar de bikkel die ik ben heeft het volgehouden. Suzi, is een nichtje die was er ook was erg gezellig maar te laat geworden, ik voelde me die avond al niet echt lekker en had totaal geen zin om naar school te gaan dus toen dacht ik laat ik maar lekker een dagje thuis blijven. (Lieve lieve lieve jongens en meisjes die nog braaf naar school gaan, neem geen. Ik herhaal GEEN voorbeeld aan mij.)

Die dag zijn Peter, Margot, Suzi en ik naar een heel schattig dorpje in de bergen geweest. Het heet Patones de Arriba. Het was er zo schattig, en stil. Ik denk dat ik nog nooit zo weinig heb gehoord. Als je in het dorpje stond hoorde je gewoon niks, helemaal niks. Daar kunnen wij Nederlanders nog iets van leren van niks horen. Echt het was dood stil. Je hoorde soms iemand in een huis een deur dicht doen maar dat was het. Echt wauw... Maar dat is natuurlijk niks voor mij want waarschijnlijk als ik daar zou wonen zou iedereen last van mij hebben, vooral van mijn geluid wat ik produceer. Dus na een paar uur zijn we het dorp uit gestuurd omdat de mensen last van me hadden gekregen omdat ik aan het ‘'praten'' was, oke noem het gerust schreeuwen met peter.

Die middag zijn we lekker uit eten gegaan met Mimi, Peter, Suzi, Margot en ik. Hadden we wel verdient na dat we zo rude zijn weg gestuurd uit het dorp.

Wat een aangename verassing was, is dat toen we na het eten thuis werden gedropt, margot moest de kinderen halen en daar na door naar de dokter met mark kwamen wij aan in een soort van zwembad. Er was een lekkage, en niet zo'n klein beetje ook.. In de kelder stond gewoon 1 cm water. We zijn denk ik meer dan één uur bezig geweest met het opruimen van het water, maar het bleef maar stromen uit het dak, of where ever it vandaan kwam. Gelukkig kwam onze reder in nood thuis Carine, die heeft de loodgieter gebeld en heeft het water afgesloten. Dit betekende helaas niet dat het stopte met regenen binnen maar het heeft misschien ergens wel geholpen.
Eigenlijk was mijn gespijbelde dagje dus wel nuttig because zonder mij denk ik dat Suzi peter and mimi niet erg waren opgeschoten met het huis zwembad vrij maken.

Donderdag en Vrijdag waren mn laatste twee dagen school en ik heb zo waar een diploma gekregen dat ik mee heb gedaan aan deze cursus, maar verwacht niet van me dat ik jullie nu mee kan nemen naar Spanje om daar jullie gids te zijn en te praten voor jullie want het is echt niet te volgen als je op straat iets vraagt. Ik kan het wel proberen natuurlijk ;)

Vrijdag avond ben ik uitgenodigd voor een houseparty hier in Madrid met wat vrienden van Carine, 12 mensen in 1 huis en ze spraken alleen maar Spaans. En natuurlijk ook soms Engels als ze met mij in gesprek waren. Het was echt gestoord. Ze maakten zelf mojio's en ander soort drankjes, trouwens erg lekker. De grootste challange was om alle namen te onthouden en ze goed uit te spreken. Dat was eigenlijk al niet te doen. Ten eerste haalde ik alle namen door elkaar, ten tweede ze leerde me niet de goeie namen dus niemand reageerde eigenlijk en ten derde ze reageren überhaupt niet op namen. Verder was het heel gezellig. Helaas heb ik aardig wat juicy roddels gemist omdat ze in het Spaans aan het roddelen waren. En ze hebben me ook een paar keer leuke verhalen verteld in het Spaans waar ik niks van snapte maar ik deed net alsof ik heel geïnteresseerd aan het luisteren was tot Carine er bij kwam staan en vertelde dat ze al een tijdje aan het praten waren over nogal rare dingen. Toen ik dat hoorde snapte ik ook waarom ze steeds zo aan het lachen waren..

Zaterdag wilde ik samen met een paar meisjes naar het Prado, we kwamen daar aan en de rij was al bijna van Zeist tot utrecht, echt niet te geloven. Wat bleek om 6 uur was het gratis dus iedereen stond al in de rij. We hebben het toen maar geskipt en zijn naar een ander museum geweest. Ik heb daar ook andere leren kennen, heel gezellig! Echt leuke mensen.

Zondag stond er op het programma Toledo, en dit hebben we ook gedaan. Om 7 uur stond mijn wekker (té vroeg voor zondag) en we namen de bus om 8 uur om daar de andere bus te nemen naar Toledo. Christina (meisje uit Canada) Louiza, (meisje die we die dag er voor hebben leren kennen) en Edouard (die hadden we ook die dag er voor leren kennen)
Toledo is heel mooi en gezellig. Echt een schattig stadje en we hebben veel rond gelopen. Helaas zijn we 3x de weg kwijt geraakt omdat we pas aan het einde van de dag eindelijk doorhadden hoe de kaart in elkaar zat. Hahaha verder hebben we lekker gelunched en heerlijk genoten van het lekkere weer.

Ik ga nu lekker buiten genieten van het zonnetje en daarna Madrid in om te lunchen, succes in het koude Nederland ik kom snel weer naar jullie toe en hoop dat ik de zon mee kan nemen!

Veel liefs en tot snel,
Cathlijn

ps ik ben natuurlijk niet daadwerkelijk het stadje uit geschopt, maar dat snappen jullie natuurlijk wel. Ik met mijn engelen stemmetje ;) hahaha Koetje & Big
Besos!